Z kart historii szkoły
Z dziejów Szkoły w Obrzycku.    
Opracowali na podstawie kroniki szkoły: Maciej Fitt i Daniel Macioła z kl. Ib gimnazjum pod kierunkiem p. E. Huet.
        
      Po pierwszej wojnie światowej polska szkoła w Obrzycku została otwarta w maju 1919r.  Pierwszą kadrę pedagogiczną tworzyli: Paweł Hanning, Kruczek, Olejniczak, Laurentowska, Taranczewska. Początkowo szkoła była czterooddziałowa. W 1922 r. liczba uczniów wynosiła 115. Powoli przybywali nowi nauczyciele, jak: Michał Kawka, Jan Perz, Stefan Kosicki,  Z. Wysocka, Janowska. Zwiększyła się też liczba oddziałów. W 1925 r. szkoła była 5-klasowa, a w  roku 1929 już 7-klasowa. Szkoła mieściła się w trzech izbach lekcyjnych, w trzech różnych punktach miasta (jedna izba lekcyjna mieściła się w poprzednim przedszkolu koło kościoła, druga w punkcie katechetycznym, trzecia w domu Zastróżnego przy ul. Kościelnej. Z czasem przejęto budynek szkoły poniemieckiej przy Placu Lipowym 12. Z każdym rokiem wrastała liczba uczniów – 400 w 1925 r., 500 w 1929 r., 441 w 1939 r.
      Na uwagę zasługuje fakt dążenia nauczycieli do stałego podnoszenia swych kwalifikacji celem uzyskiwania coraz lepszych wyników nauczania i wychowania. Szukano form aktywizujących uczniów. Na wzór szwedzki i duński już w pierwszym dziesięcioleciu niepodległości zaczęto stosować szczególnie w nauczaniu geografii przeźrocza i filmy, zakładano pierwsze pracownie do nauki przyrody, fizyki i robót ręcznych. Na lekcjach starano się stwarzać warunki aktywnego udziału w nich uczniów w myśl zasady – najmniej mówi nauczyciel, najwięcej uczeń. Równocześnie ograniczano pod względem ilościowym zadawanie prac domowych, zwłaszcza pisemnych.
Z drugiej strony wymagano od nauczycieli dokładnego ich przeglądania, ze zwróceniem uwagi na piękny charakter pisma, którego przykład miał dawać nauczyciel.
      Dokształcanie nauczycieli odbywało się na kilkumiesięcznych kursach lub comiesięcznych konferencjach połączonych z lekcją praktyczną i referatem. Do prowadzenia lekcji byli zobowiązani przygotować się wszyscy uczestnicy, a inspektor oświaty w ostatniej chwili wyznaczał nauczyciela prowadzącego. Istniał też obowiązek przedkładania kierownikowi szkoły w każdy piątek tygodniowego rozkładu lekcyjnego do zatwierdzenia. Co dwa tygodnie odbywały się konferencje zespołowe nauczycieli, na których wyjaśniano sobie trudności z realizacją programu.
      Zajęcia pozalekcyjne prowadzone były w organizacjach harcerskiej i PCK oraz kółkach: miłośników przyrody, krajoznawczym, oszczędnościowym, ochrony przemysłu polskiego, Ligii Obrony Przeciw Powietrznej i Szkolnym Kole Uczestników Popierania Budowy Szkół Powszechnych.
      Dla podniesienia tężyzny fizycznej uczniów prowadzono codziennie ćwiczenia gimnastyczne. Odbywały się przed lekcjami, wtedy prowadził je nauczyciel dyżurny, lub podczas pierwszej przerwy, a nawet jako ćwiczenia śródlekcyjne. Do tych ostatnich powrócono również po wojnie. Często były organizowane wycieczki gimnastyczne, przyrodoznawcze czy krajoznawcze.

1925 rok - najważniejsze wydarzenia w życiu szkoły:
- Wakacje wielkanocne, trwały od 7 do 13 kwietnia
3 maja: obchody uroczystości.
  Program obchodów:
        1. Modlitwa
        2. Śpiew: „Boże, coś Polskę” 2 głosy
        3. Deklamacja: „Dzień trzeciego maja”
                                „Rocznica, wielki polski dzień”
                               „Nasz sztandar”
        4. Śpiew: „Jest kraina w tej krainie”
        5. Deklamacja: „Jak nie kochać”
                              „Boże, ludzie twoi przyszli”
                              „Ojczyzna”
                              „Do ojczyzny”
       6. Śpiew: „Witaj, dniu trzeciego maja”
       7. Wykład pana Kawki
       8. Śpiew: „Gdzie dom jest mój”
       9. Deklamacja: „Na warszawskim rynku”
                               „Ave Patria”
     10. Śpiew: „Gaude, mater Polonia”
     11. Wspólny śpiew „Rota”
     12. Modlitwa
     13. Zakończenie
28 czerwiec: Zakończenie roku szkolnego. Promocję do następnej klasy otrzymało 94%  uczniów. Co odnotowane zostało w kronice jako wynik „dość pomyślny”.
3 sierpień: Rozpoczęcie roku szkolnego 1925/26.
Nauczanie w szkole w Obrzycku rozpoczął pan Stefan Kosicki.
Dyrektorem szkoły został pan Stefan Rudnicki.
22 października: Introdukcja Ks. Proboszcza Pawła Dziubińskiego.
19 grudnia: Obchody 900 lecia koronacji Króla Bolesława Chrobrego.
21 grudnia: Rozpoczęcie ferii bożonarodzeniowych trwających do 4 stycznia 1926 roku.

24 grudnia: Uruchomienie elektrowni miejskiej.
elektro

1926 rok – najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
3 lutego: Odbyły się wybory do rady szkolnej powiatowej.
3 maja: Obchody uroczystości 3 maja.
8 maja: Zbiórka pieniędzy dla młodzieży szkolnej z Dolnego Śląska.
28 czerwca:  Zakończenie roku szkolnego 1925/26.
4 sierpnia: Rozpoczęcie roku szkolnego 1926/27.
18 września: Rozpoczęcie wakacji jesiennych trwających do 16 października.
11 listopada: Obchody święta niepodległości.
28 listopada: Obchody powstania listopadowego.
21 grudnia: Rozpoczęcie ferii bożonarodzeniowych, trwających do 4 stycznia 1927.
27 grudnia: Obchód 8 rocznicy powstania wielkopolskiego.

1927 rok – najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
19 stycznia: Śmierć czternastoletniej uczennicy klasy szóstej Cecyli Łukowskiej.
5 marca: Pierwsza komunia święta dzieci szkolnych.
13 kwietnia: Ferie wielkanocne trwające do 25 kwietnia.
3 maja: Obchody uroczystości 3 maja.
26 maja: Dzień wolny od nauki z powodu Święta Wniebowstąpienia Pana Jezusa.
4 czerwca: Ferie z okazji Zielonych Świątek trwające  do 8 czerwca.
16 czerwca: Dzień wolny od nauki – Boże Ciało.
28 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1926/27.
4 sierpnia: Rozpoczęcie roku szkolnego 1927/28.
15 sierpnia: Dzień wolny od nauki z okazji wniebowstąpienia Maryi Panny.
17 września: Rozpoczęcie wakacji jesiennych, które trwały do 16 października.
31 października: Dzień wolny od nauki.
1 i 2 listopada: Dzień wolny z okazji Wszystkich Świętych i Zaduszek.
11 listopada: 9 rocznica odzyskania niepodległości.
16 listopada: Wspólna Komunia Święta.
22 grudnia: Rozpoczęcie ferii bożonarodzeniowych trwających do 3 stycznia.
27 grudnia: Obchód 9 rocznicy Powstania Wielkopolskiego.



1928 rok – najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
6 stycznia: Święto Trzech Króli, dzień wolny od nauki.
30 stycznia: Odebranie świadectw szkolnych.
22 lutego: Dzień wolny od nauki z okazji Święta Matki Boskiej Gromnicznej.
3 kwietnia: Rozpoczęcie ferii wielkanocnych trwających do 16 kwietnia.
3 maja: Obchody rocznicy 3 maja.
17 maja: Dzień wolny od nauki z powodu Święta Wniebowstąpienia Pana Jezusa.
7 czerwca: Dzień wolny od nauki z okazji Bożego Ciała.
28 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1927/28.
3 września: Rozpoczęcie roku szkolnego 1928/29.
1, 2, 3 listopada: Dni wolne od nauki z okazji Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznych.
11 listopada: 10 rocznica odzyskania niepodległości.
8 grudnia: Dzień wolny od nauki z okazji Święta Najświętszej Maryi Panny.
22 grudnia: Rozpoczęcie wakacji zimowych trwających do 2 stycznia.

1929 rok – najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
3 stycznia: Dzieci zwiedzają wystawę szkolną w Szamotułach.
8 stycznia: Rozporządzeniem  inspektora szkolnego w Szamotułach, nauczyciel pan Kawka wyjechał na 3 miesięczny kurs humanistyczny do Krakowa. Zastępstwo  powierzone zostało żonie kierownika szkoły, pani Zenonie Rudnickiej.
1 luty: Rozporządzeniem inspektora szkolnego nauczyciel pan Paweł Kudełka został przeniesiony do Niewierza. Jego miejsce zajęła pani Czaplicka z Wronek.
11 luty: Atak ostrej zimy, w skutek którego ucierpiało wiele osób. Temperatura dochodziła do -40 stopni C. Szkoła została zamknięta, gdyż mimo palenia w piecach w klasach temperatura wynosiła od 3 do 5 stopni C.
Sytuacja była katastrofalna, mnóstwo mieszkańców chorowało na grypę, a lekarze prowadzili spór z Kasami Chorych, co utrudniało dostęp do leczenia biedniejszych  mieszkańców, strajki na Śląsku spowodowały przerwy w dostawie węgla.
19 marca: Uroczysta akademia ku czci marszałka Józefa Piłsudskiego.
27 marca: Rozpoczęcie ferii wielkanocnych, trwających do 8 kwietnia włącznie.
3  maja: Uroczystości trzeciego maja.
17 maja: Rozpoczęcie wakacji Zielonych Świątek, trwających do 24 maja.
8 czerwca: Do Obrzycka przyjechali: p. radca Jesionowski delegat kuratorium, inspektor budowlany i inspektor szkolny Wąsowicz, aby po zbadaniu warunków lokalowych zdecydować o budowie nowej szkoły . Zwołano zebranie, w którym udział brali p. Gottschalk – przedstawiciel Majoratu Raczyńskich i burmistrz Bielawski, p. Jankowiak i p. Rudnicki kierownik szkoły. Ogromne zadłużenie miasta (200,000 zł) uniemożliwiało budowę szkoły z środków miasta. Radca Jesionowski uznał, że miasto może liczyć na pomoc przy budowie szkoły, tylko wtedy, gdy okaże chęć realizacji tej sprawy.
28 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1928/29.
1 września: Decyzją kuratorium zwolniono nauczycielkę panią Wosiek  (na własny wniosek) na miejsce przydzielono p. Kurowskiego z Dusznik i zwiększono o jeden etat obsadę szkoły o panią Domagalankę z Ostrowa (nauczyciel kontraktowy).
3 września: Rozpoczęcie roku szkolnego 1929/30.
14 września: Do grona pedagogicznego dołączyła nauczycielka kontraktowa pani Eleonora Schollówna.
3 października: Dzień dziecka- uroczystość rozpoczęto nabożeństwem po południu odbyła się uroczystość w parku (Strzelnica), na której to uroczystości dzieci bawiły się w różne gry i zabawy oraz wykonały szereg ćwiczeń i popisów.
7 grudzień: Nauczyciele z tutejszej szkoły wzięli udział w pogrzebie księdza P. Nowaka z Biezdrowa, inspektora nauki religii na powiat szamotulski.
21 grudzień: Rozpoczęcie wakacji Bożonarodzeniowych.

1930 – najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
30 stycznia:  Zakończenie pierwszego półrocza i rozdanie świadectw.
5 marca: Środa Popielcowa, dzieci wzięły udział w nabożeństwie.
19 marca: Dzień wolny od nauki z okazji imienin Józefa Piłsudzkiego.
21 marca: Lektor języka chińskiego p. Andrzej Purylewicz wygłosił wykład na temat „Tajemnic Chin”.
8 kwietnia: Ksiądz proboszcz Dziubiński ogłosił spowiedź i komunię świętą wielkanocną dla dzieci.
15 kwietnia: Rozpoczęcie wakacji wielkanocnych, trwających do 29 kwietnia.
3 maja: Obchody podpisania konstytucji 3 maja.
7 czerwca: Wakacje Zielonych Świątek , trwające do 11 czerwca.
28 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1929/30 i rozpoczęcie wakacji trwających do 2 września.
2 września: Rozpoczęcie roku szkolnego 1930/31.
Z powodu małej ilości uczniów połączono klasę 6 z 7, a klasy 1, 2, 3 podzielono na dwa oddziały a i b.
Nauczycielka kontraktowa p. Eleonora Schollówna została z dniem 1 września zamieniona z nauczyciela kontraktowego na nauczyciela tymczasowego.
9 październik: Udział nauczycieli w pogrzebie burmistrza Szamotuł p. Scholla, ojca nauczycielki tutejszej szkoły.
1 listopada: Dzień wolny od nauki z okazji Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznych.
29 listopada: W dniu tym na sali p. Króla odbyła się uroczystość szkolna z okazji 100-lecia powstania listopadowego.  
8 grudnia: Dzień wolny od nauki z okazji święta Niepokalanego Poczęcia.
21 grudnia: Rozpoczęcie wakacji świątecznych trwających do 2 stycznia.

1931-najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:    
6 stycznia: Dzień wolny od nauki-Święto Trzech Króli.
16 luty: Rozpoczęto rozdawać śniadania w szkole dla najbiedniejszych dzieci.
17 luty: Środa  popielcowa-Dzieci wzięły udział w nabożeństwach.
19 marca: Dzień wolny od nauki z okazji imienin Józefa Piłsudzkiego.
31 marca: Rozpoczęcie ferii wielkanocnych trwających do 13 kwietnia.
3 maja: Obchody   Konstytucji 3 maja.
8 maja: W dniu tym odbyły się badania lekarskie.
14 maja: Dzień wolny od nauki z okazji Wniebowstąpienia Pańskiego.
23 maja: Ferie Zielonych Świątek trwających do 27 maja.
4 czerwca: Boże Ciało dzień wolny od nauki.
14 czerwca: Wizytacja Biskupa Dymka, który przeprowadził bierzmowanie.
27 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1930/31.
1 września: Rozpoczęcie roku szkolnego 1931/32. Zmiany w gronie pedagogicznym: pani Scholl została przeniesiona do Szamotuł, a do Obrzycka przyszła pani Anna Pałoczanka oraz pani Władysława Misiewiczówna. Szkoła liczyła siedem klas i trzy równoległe oraz dziewięciu nauczycieli.
1 października: pani Anna Pałoczanka przeniesiona została do Szamotuł. Klasa szósta i siódma została  złączona.
Od dnia dzisiejszego najbiedniejsze dzieci otrzymywać będą śniadanie w szkole. Żywność dostarczał jak w latach poprzednich hrabia Raczyński.
11 listopada: Obchody rocznicy odzyskania niepodległości.
14 listopada: Nauczyciela pana Kawkę zastępuje pan Lepczyński z Szamotuł.
8 grudnia: Święto Matki Boskiej – dzień wolny od nauki szkolnej.
9 grudnia: Nauczyciele: panie Skórnicka, Misiewiczówna, Domagalanka oraz pan Perz, Lepczyński, Kurowski i Rudnicki objęli funkcje komisarzy spisowych.


1932-najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
 1 września: Mianowanie Adama Świątka na stałego kierownika siedmio klasowej szkoły powszechnej w Obrzycku. Pan Świątek wygrał konkurs na to stanowisko.
Zaangażowana została pani Maria Kostkówna na miejsce p. Jordanówny. Pan Józef Witkowiak rozpoczął pracę w Obrzycku na miejscu pani Domagalanki, która została przeniesiona do innego powiatu.
26 października: W tym miesiącu w średnich i wyższych klasach odbyły się pogadanki z racji „Tygodnia zagadnień polsko-niemieckich”, połączony ze sprzedażą 100 znaczków.
3 listopada: Od tego dnia odbywa się dożywanie 130 biednych dzieci szkolnych.
Hrabia Raczyński polecił przydzielać codziennie na akcję dożywiania: 5 funtów mąki, 5 litrów mleka i 5 bochenków chleba.
11 listopada: Obchody święta odzyskania niepodległości. W szkolę odbył się uroczysty poranek, a wieczorem szkoła urządziła akademię dla szerszego ogółu. Całość wypadła uroczyście i podniośle. Publiczność tłumnie zapełniła salę.
20 listopada: Urządzono pierwszą konferencję rodzicielską na której dokonano wyboru komitetu  rodzicielskiego. Rodzice tłumnie zapełnili salę szkolną. Zainteresowanie sprawą współpracy domu ze szkołą było znaczne.
23 grudnia: Rozpoczęcie wakacji zimowych trwających do 15 stycznia.  

1933 - najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
16 stycznia: Rozpoczęcie drugiego półrocza. Z rozpoczęciem drugiego półrocza dały się we znaki silne mrozy, dochodzące do -25 stopni Celsjusza. Nie można dogrzać klas, w których znajdują się piece kaflowe. Frekwencja w klasach spadła o połowę.
29 stycznia: Szkolne drużyny harcerskie przy udziale żeńskiej drużyny pozaszkolnej urządziły gwiazdkę dla najbiedniejszych dzieci szkolnych. Była odegrana sztuczka pt. ,,Szopka harcerska’’ pod kierownictwem p. Kostkówny i p. Schwartza, także zarząd  majoratu dostarczył prowiantów. Zebrane kwoty z przeznaczenia i prowiant umożliwiły obdarowanie ubogiej dziatwy.
1 luty: Imieniny pana Prezydenta Rzeczpospolitej – szkoła urządziła poranek poprzedzony nabożeństwem, wieczorem zaś odbyła się uroczysta wieczornica, na którą złożyły się deklamacje, śpiewy i przemówienia. Publiczność liczny wzięła udział w imprezie szkolnej.
19 marca: Odbył się poranek oraz wieczornica dla szerszej publiczności ku uczczeniu z racji imienin Pierwszego Marszałka Polski J.Piłsudskiego.
Na uroczystą akademię złożyły się przemówienia o życiu i zasługach Marszałka Piłsudskiego.
Publiczność licznie wzięła udział.
20 i 21 marca: Dzień wolny od nauki w wyższych klasach z powodu  misji św. i rekolekcji dla dzieci szkolnych.
10 kwietnia: Założono na terenie szkoły kółko krajoznawcze.
12 kwietnia: Rozpoczęcie wakacji wielkanocnych trwających do 15 kwietnia włącznie. W czasie dni wolnych wyczyszczono izby szkolne, podłogi zaś zabezpieczono olejem przeciwpyłowym.
24 kwietnia: Do 8 maja kierownik szkoły brał udział w kursie dla kierowników szkół w Wolsztynie. Zastępował go pan Perz.
25 do 28 kwietnia: Odbyły się zapisy do szkoły. Doszło 67 uczniów.
3 maja: Obchody konstytucji 3 maja.
24 maja: Dzień wolny od nauki z powodu całodziennej wycieczki dzieci szkolnych do Szamotuł. Dzieci uczestniczyły w ,,Święcie Pieśni’’ szkoły szamotulskiej. Zwiedzały osobliwości i zabytki Szamotuł.
27 maja: Dzień wolny od nauki z powodu konferencji rejonowej we Wronkach.
11 czerwca: Odbył się ,,Dzień Dziecka’’ zorganizowany staraniem szkoły, Komitetu Rodzicielskiego i obywatelstwa miejscowego z księdzem  proboszczem Dziubińskim na czele. Impreza zakrojona była na szeroką skalę. Zebrano 170 zł z czego wydano 100 zł, zakupiono dla 500 dzieci placek, kawę i słodycze pozostałą kwotę przekazano komitetowi rodzicielskiemu na zakup podręczników dla biednej dziatwy.
14 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1932/33.
20 sierpnia: Rozpoczęcie roku szkolnego 1933/34.
25 sierpnia: Zmarła uczennica kl. III Bandurska
 15 września Śmierć uczennicy klasy IV kl. Tutejszej szkoły śp.Szajówna
22 września: Utworzono koło Towarzystwa Popierania Szkół Powszechnych na członków zapisało się 25 osób z Obrzycka i okolicy (w tym trzech Niemców).
24 września: Obchody 250 rocznicy bitwy pod Wiedniem
4 października: Odbyła się całodniowa wycieczka szkolna w celach wychowania fizycznego myśl programu ćwiczeń cielesnych. Udział wzięli uczniowie klas 5, 6 i 7, biwakowano koło Stobnicy.
22 października: Z inicjatywy delegata Zarządu Komitetu Obwodowego pana Świątka- kierownika szkoły zwołano zebranie organizacyjne, na którym wybrano zarząd  koła i rozpoczęto akcje propagandową i składkową. Wśród uczniów rozprowadzano cegiełki.
23 października: Zakończenie 1 okresu  nauki.
11 listopada: Z okazji Święta Niepodległości w sali pana Króla odbyła się akademia poprzedzona nabożeństwem w kościele. Na program akademii złożyły się : śpiewy, deklamacje, wykład i obrazek sceniczny pt. ,, Żywe dzwony ‘’. Równocześnie zachęcano społeczeństwo do zakupu cegiełek na rzecz Towarzystwa Popierania Budowy Szkół Powszechnych, zebrano 22,93 zł.
23 grudnia: Rozpoczęły się wakacje zimowe, które będą trwały do 15 stycznia.

1934 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
16 stycznia: W tutejszej szkole rozpoczęła pracę p. Celina Maria Kasprzakówna, złożyła przyrzeczenie służbowe wobec kierownika szkoły i p. Władysławy Misiewiczównej i Franciszka Kurowskiego.
23 stycznia: Rozpoczęto dożywianie 151 dzieci. Z inicjatywy szkoły i koła rodzicielskiego utworzono Komitet Dożywiania Dzieci na czele, którego stanął ksiądz proboszcz Dziubiński. Dzięki ofiarności mieszkańców i dworu w  Kobylnikach wydaje się dzieciom  kawę i kawałek chleba.
7 luty:  Lekarz powiatowy dr  Krókowski  sprawdzał higienę uczniów szkoły.
17 luty : W szkole odbyła się wieczornica poświęcona wychodźstwu  polskiemu a zwłaszcza zagadnieniom szkolnictwa wygłoszono referat na temat szkolnictwa polskiego w Niemczech i zebrano w drodze wolnych datków i składek pieniądze na rzecz szkolnictwa zagranicą  
2 marzec: Nauczyciel p. Jasiewicz został przeniesiony do Słopanowa a na jego miejsce przybyła p. Eleonora Jasiewiczowa ( uczyła w naszej szkole jako p. Schollówna ) ,szkoła zyskała zdolną pracowniczkę i szermierkę w harcerstwie szkolnym.
18 marzec: Założono koło absolwentów tutejszej szkoły powszechnej.
19  marzec: Uroczyście obchodzono imieniny Józefa Piłsudzkiego. Odbyło się nabożeństwo , uroczysty poranek oraz akademia poprzedzona pochodem, zbierano datki na fundusz budowy szkół powszechnych.
20 marzec: Nauczyciel pan Józef Witkowiak w celach leczniczych udał się do sanatorium w Chodzieży, zastąpił go praktykant pan Schwartz.
25 marzec: Odbyła się konferencja rodzicielska razem z plenarnym zebraniem koła rodzicielskiego, współpraca domu ze szkołą pogłębia się i rośnie zainteresowanie rodziców w sprawie szkoły.
16-17 kwiecień: Odbyły się zapisy do miejscowej szkoły powszechnej.
W miesiącu kwietniu zmarło dwoje dzieci z klas: I b i II a Filipiak i Strojna dzieci brały udział w pogrzebie kolegów.
3 maj: Odbyły się uroczyste poranki oraz urządzono akademię  u pana Króla z udziałem szkoły i chóru ‘’Moniuszko’’ .
13 maj: Z okazji Dnia Matki po  nieszporach odbyła się uroczystość z udziałem dzieci i rodziców, którym wyrażono wdzięczność przez deklamacje i składanie kwiatów.
Staraniem szkoły, nauczycieli i dzieci odbyło się płatne  przedstawienie  pt. ‘’Fartuszek Marysi” i   „Zaśnij oczko” . Dochód w wysokości 59 zł przeznaczono na bibliotekę i pomoce naukowe.
10 czerwiec: Staraniem szkoły, koła rodzicielskiego i mieszkańców odbyła się uroczystość ‘’Dnia Dziecka’’. Z pochodem i z muzyką dzieci ruszyły na strzelnicę  gdzie odbyły się zabawy i gry, obdarowywanie dzieci podarunkami ( odzież, zeszyty, ołówki , cukierki  ). Tamże odbył się podwieczorek – kawa i obfite porcje placka. Wieczorem na placu Kościuszki odśpiewano pieśń wieczorną.
Pozostałą z imprezy kwotę przeznaczono na zakup podręczników dla biednych dzieci.
14 czerwiec: Do tutejszej szkoły przyjechał inspektor p. Żytko w sprawie skargi pana Piwki z Obrzycka.
15 czerwiec: Zakończenie roku szkolnego ukończyło klasę siódmą 29 uczniów klasę szóstą 12 uczniów klasę piątą 14 klasę czwartą 7 klasę trzecią.
20 czerwiec: 16 sierpień w pomieszczeniach szkoły przebywały kolonie dzieci z Szamotuł, Ostroroga, Wronek i Obrzycka.
Z braku pieniędzy nie przeprowadzono zamierzonych  remontów spowodowane to było nieprzekazywanie kwot kwartalnych przez Obrzycko i Zielonągórę (mimo skarg składanych do Rady Powiatu),  sytuację ratował majorat Obrzycka,  który regularnie wpłacał należne kwoty.
15 sierpień: Nastąpiła zmiana na stanowisku woźnego (pedla) szkolnego p. Kuczową zastąpił p. Ignacy Białkowski.
20 sierpień: Rozpoczęcie roku szkolnego i zmiany w gronie nauczycielskim : pan Kurowski przeniesiony został do Poznania a na jego miejsce powołano w charakterze praktykanta pana Władysława Spychałę. Dotychczasowy praktykant - Wiktor Schwartz został powołany do wojska.
6 wrzesień: Na miesiąc więzienia Sąd w Szamotułach skazał mieszkankę Obrzycka panią p. Kokotową za obrazę i zniewagę osobistą w czasie pełnienia obowiązków służbowych p. Jasiewiczowej  (nauczycielkę tutejszej szkoły) .
13-22 wrzesień: Urządzono wycieczkę naukową do Poznania obyła się również wycieczka gimnastyczna do Brączewa.
2-8 październik: Koło rodzicielskie wspólnie z Towarzystwem Budowy Publicznych Szkół Powszechnych urządziło zbiórkę publiczną po domach i ulicach na rzecz funduszu budowy szkół. Zapowiedziane przedstawienie nie odbyło się z powodu choroby jednego z uczniów. Impreza ta nie odbyła się także ze względu na skutek nieżyczliwego ustosunkowania się części społeczeństwa do nauczycieli. Do rozjątrzenia i podniecenia umysłów przyczynił się miejscowy proboszcz ksiądz Dziubiński, który od dłuższego czasu nieżyczliwie odnosi się do nauczycieli.
15 październik: W szkole w Obrzycku rozpoczął pracę pan Edmund Klause, w związku z tym nastąpiła zmiana planu lekcji. Zastosowano podział godzin dla szkół o 6 i więcej liczbie nauczycieli.
17 październik: Odbyły się wybory do rady gromadzkiej. Nauczyciel pan Witkowiak wszedł do rady gromadzkiej.
19 październik: W klasie 1b odwołano zajęcia lekcyjne z powodu przeprowadzenia wyborów do rad gromadzkich w Zielonejgórze. W komisji wyborczej nauczyciela pana Kawkę wybrano do tutejszej rady gromadzkiej.
26 październik: Szkoła otrzymała paczkę zeszytów z KKO dla ubogich dzieci.
W szkole w Zielonejgórze wybudowano śmietnik oraz przebudowano podstawy toalet.
11 listopad: Obchody Święta Niepodległości. W szkolę odbyły się akademię. W „Dzienniku Poznańskim” pojawił się opis tej uroczystości w sposób tendencyjny – nie wspomniano o szkolę, natomiast podano nieprawdziwą wiadomość, że w kościele wygłoszono kazanie na ten temat.
16 grudzień: Odbyło się zebranie klasowych Kół Rodzicielskich. Omawiano aktualne sprawy z życia szkoły. Na dyfteryt zmarła uczennica tutejszej szkoły Kindelanka.
19 grudzień: Uczniowie tutejszej szkoły wysłali dla dzieci szkoły w Sejłowszczyźnie paczkę zawierającą odzież, książki, przybory szkolne, ciastka. Między dziećmi z obydwu szkół rozpoczęła się korespondencja. Uwydatniło się u dzieci oddziaływanie wychowawcze z wymiany – niesienia pomocy.
27 grudzień: W 16 rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego odbyła się akademia.


1935 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
13 styczeń: Miejscowa drużyna harcerska z panią Jasiewiczową jako opiekunką urządziła w Obrzycku jasełka. Czysty dochód z imprezy przeznaczono na cele harcerskie.
15 styczeń: Wznowiono naukę po feriach zimowych. Z powodu silnych mrozów w niektórych salach nie odbywała się nauka. W klasach, w których są piece kaflowe panowała temperatura 4-6 stopni C.
21 styczeń: Rozpoczęło się dożywianie 195 dzieci szkolnych. Otrzymano na cele dożywiania z Komitetu Pomocy dla Bezrobotnych 80kg cukru i 80kg mieszanki cukrowo – kawowej, od hrabiego Raczyńskiego  5 litrów mleka i 100kg mąki żytniej, od piekarzy po jednym chlebie 4 razy w tygodniu, zebrano również od mieszkańców Obrzycko i okolicy 57 zł.
30 styczeń: Proboszcz ksiądz Dziubiński obchodził srebrny jubileusz. W związku z tym dzieci wzięły udział w uroczystym nabożeństwie.   W imieniu szkoły życzenia jubilatowi złożył kierownik szkoły.
05 marzec: O godz. 17 zginął tragiczną śmiercią uczeń klasy IV Franciszek Jasiński. Z kolegami udał się na lód na Samę. Zapuścił się na miejsce, gdzie lód był cienki, wpadł do wody i zaczął tonąć. Na ratunek pospieszył mu Bartol, który prawie sam stracił życie. Bartol został uratowany przez p. Zieska a po godzinie wydobyto z wody martwego Jasińskiego.
1 kwiecień: Zakończyło się dożywianie dzieci w miejscowej szkole. Rozpoczęto dożywianie 195 dzieci, a w trakcie liczba urosła do 200.
Dane dotyczące akcji dożywiania:
Zbiórka po domach: 54 zł i 90 gr.
Miejscowe piekarnie: 80 chlebów
Osoby prywatne: 7 chlebów i 114 kg mąki.
Ordynacja Raczyńskich: 490 litrów mleka.
Komitet Pomocy dla Bezrobotnych: 100kg cukru i 130kg mieszanki cukrowo – kawowej.
Osoba prywatna: ½ kg smalcu
Kasa opieki rodzicielskiej: 36,50zł
28 kwiecień: W ramach „Święta Lasu” młodzież klas wyższych i średnich szkoły w Obrzycku, Piotrowie i prywatnej szkoły niemieckiej udała się do lasu hrabiego Raczyńskiego, gdzie pod kierownictwem pana nadleśniczego p. Vossa zwiedzała działy leśne i brała udział w sadzeniu drzewek.
3 maj: Obchody Konstytucji 3 maja.
15 czerwca: Uroczystość zakończenia roku szkolnego 1934/35.
Ukończyło szkolę 21 uczniów, opuściło szkołę z klasy III dwóch uczniów, z klasy IV siedmiu, z V dziewięciu, z VI dziewiętnastu. Tutejszą szkołę opuścili nauczyciele p. Klause i p. Spychała.
3 wrzesień: Rozpoczęcie roku szkolnego 1935/36. Młodzież udała się do kościoła na nabożeństwo, a potem do klas. Tego samego dnia do tutejszej szkoły przybyła nauczycielka pani Zofia Starzyńska.
2-9 październik: Zorganizowano „Tydzień Szkoły Powszechnej”, na który złożyła się akcja propagandowa i zbiórka funduszów na rzecz towarzystwa popierania budowy szkół.
Odbyła się także wieczornica okolicznościowa. Datki zebrane z tej okazji przeznaczono na cele towarzystwa.
4 listopad: Zmarła uczennica tutejszej szkoły Eugenia Jankowska, jedna z najzdolniejszych i najpilniejszych uczennic w klasie. W pogrzebie brała udział cała szkoła, aby dopomóc ubogiej rodzinie dzieci urządziły składkę, która wyniosła 18,50 zł.
7 listopad: Uruchomiono szkołę dokształcającą zawodową, oraz zorganizowano żeński kurs oświatowy i świetlice dla młodzieży męskiej.
11 listopad: W dniu Święta Niepodległości urządzono uroczysty apel poprzedzony nabożeństwem.
21 grudzień – 10 stycznia: Ferie zimowe.

1936 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
14 styczeń: Rozpoczęło się dożywianie dzieci szkolnych komitet dożywiania w Obrzycku zorganizował zbiórkę publiczną zebrano 123 złote oraz pokaźną ilość chleba, mąki i mleka. Dożywiano ogółem 200 dzieci.
1 luty: Z okazji imienin Prezydenta Rzeczpospolitej odbył się uroczysty poranek a po nabożeństwie odbyła się akademia dla szerszej publiczności.
5 kwiecień: Szkolna drużyna harcerska odegrała misterium pasyjne pt. ‘’ Ukrzyżuj Go ‘’ . Reżyserował pan Wiktor Schwartz, opiekun miejscowej drużyny harcerskiej. Dochód z imprezy 46 złoty. Tą kwotę w całości oddano do dyspozycji opiekuna drużyny na zaspokojenie różnych potrzeb harcerstwa.
8 kwiecień: Zakończono okres odżywiania dzieci szkolnych z powodu wyczerpania produktów spożywczych i zebranych funduszy.
Rozpoczęły się ferie wielkanocne i trwały do 14 kwietnia włącznie. W czasie wolnym od nauki szkolnej odświeżono sale lekcyjne
15 kwiecień: Odbyła się wycieczka dzieci z klas 5, 6 i 7 do Szamotuł w celu obejrzenia widowiska pt. ‘’ Wieś Szamotulska w pieśni i zwyczaju ‘’.
18 kwiecień: Zajęcia szkolne zostały odwołane z powodu konferencji rejonowej.
19 kwiecień: Odbyło się w szkole zebranie delegatów Opieki Rodzicielskiej.
25 kwiecień: Obchodzony był dzień lasu, deszcz przeszkadzał w całej imprezie. Zasadzono 24 drzewka w obecności nadleśniczego Pana Vossa i gajowego Tomala. W krótkim przemówieniu zwrócono dzieciom uwagę na zachowanie w lesie i ochronę terenów leśnych.
1 maj: Do szkoły powrócił po leczeniu pan Witkowiak. Zmieniono plan lekcji. Łączna ilość klas wynosi 11, a liczba nauczycieli 9.
3 maj: Z okazji święta odbyło się nabożeństwa, oraz poranek szkolny. Harcerze odegrali obrazek historyczny pt „3 maja”, odbyła się także akademia publiczna oraz przedstawienie teatralne „Łobzowianie”.
4 czerwiec: Odbyła się całodzienna wycieczka gimnastyczna z biwakowaniem na terenie Kobylnik.
14 czerwiec: Szkoła i organizacje społeczne zorganizowały „Święto Pieśni” i Dzień Dziecka.
Dzieci otrzymały kawę z plackiem, słodycze oraz przybory szkolne. Fundusze na ten cel pochodziły ze zbiórki społecznej.
1 sierpień: Nastąpiły zmiany w gronie pedagogicznym, ze szkoły odeszli p. Franciszek Kurowski i pani Władysława Misiewiczówna, a pan Tadeusz Jasiewicz został nauczycielem tutejszej szkoły.
W sierpniu dokonano odnowienia 3 sal lekcyjnych oraz kilku drobnych napraw.
3 wrzesień: Rozpoczęto nowy rok szkolny nabożeństwem. Z powodu nieobecności jednego nauczyciela do klasy 5 uczęszczało 81 dzieci.
16 wrzesień: Urządzono wycieczkę gimnastyczną do Brączewa.
5 październik: W szkole pracę rozpoczęła pani Joanna Sałacińska i wprowadzono nowy plan lekcji. Szkoła liczy 5 oddziałów i 471 uczniów.
10 październik: Członkowie koła krajoznawczo-przyrodniczego z panią Jasiewiczową pojechali na wycieczkę do poznania.
12 - 20 październik: Uroczyście obchodzono Tydzień Szkoły Powszechnej. W Obrzycku utworzono lokalny komitet, pod przewodnictwem proboszcza Dziubińskiego.
Zorganizowano publiczną kwestę. Zebrano w Obrzycku 65,19 zł.
11 listopad: Z okazji święta niepodległości odbył się uroczysty poranek oraz nabożeństwo, a także przedstawienie pt. „Tadziu- data historyczna”.
23 grudnia: Rozpoczęły się wakacje zimowe.

1937 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
12 stycznia: Zakończenie ferii zimowych. Zima bardzo dała się we znaki szkole .
1 luty:  W dniu tym nie było nauki w szkole z racji z racji imienin prezydenta Rzeczpospolitej.
10 luty: Dzień wolny  od nauki, dzieci brały udział w naborzeństwach popilecowych.
19 marca: Szkoła uczciła pamięć marszałka Juzefa Piłsudzkiego.
25 marca: Rozpoczeły się ferie wielkanocne i trwały do 31 marca włącznie.
22 kwietnia: Nie było nauki w szkole z powodu konferencji rejonowej w Obrzycku.
3 maja: Konstytucja 3 maja, odbyła się impreza przeznaczona dla mieszkańców Obrzycka.
 12 maja: Rocznica śmierci marszałka Piłsudskiego.
26 maja: Odbyła się wycieczka krajoznawczo-naukowa z udziałem klas wyższych do Czarnkowa. Była to pierwsza wycieczka do tego miasta.
2 czerwca: Nie było nauki w szkole z powodu konferencji rejonowej.
12 czerwca: Odbyła się wycieczka gimnastyczna z udziałem  klas 4, 5, 6 , 7 do rewiru leśnego Koźmin.
21 czerwca: Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1936/37.
26 lipca – 22 sierpnia: W czasie W czasie ty urządzono półkolonie dla 50 najbiedniejszych dzieci tutejszej szkoły. Półkolonią kierował tutejszy komitet dla walki z bezrobociem z księdzem proboszczem Dziubińskim.
14 sierpnia: Dokonano poważnej kradzieży w mieszkaniu pana Kawki w Zielonejgórze w czasie jego nieobecności. Złodzieje włamali się przez okno i zabrali całą garderobę, bieliznę, pościel, rower i 6 złoty.
24 sierpnia: Zmarł na błonicę uczeń 2 klasy tutejszej publicznej szkoły, śp Eugeniusz Gouła, zamieszkały w Zielonejgórze. W pogrzebie wzięła udział gromadka dzieci i 2 nauczycieli.
Tego samego dnia przysięgę służbową złożyła nauczycielka tutejszej szkoły p. Celina Koczprzochówna.
3 września: Rozpoczął się nowy rok szkolny. Odbyło się nabożeństwo. Rozpoczął urzędowanie w tutejszej szkole p. Jan Koharck.
2-10 września: W tygodniu szkoły powszechnej zajmowano się stroną propagandowo-finansową. Zorganizowano pochód, wieczornice, deklamacje, śpiewy i obrazki sceniczne. Zebrano razem 142,72 zł.
14 październik: Z powodu szerzącej się epidemii  błonnicy odbyło się w szkole szczepienie. Zgłosiło się dobrowolnie 400 dzieci.
10 listopad: Nadzwyczajne posiedzenie rady pedagogicznej z udziałem ks. Dziubińskiego, postanowiono, że młodzież szkolna pod nadzorem nauczycieli będzie brała udział w niedzielnym nabożeństwie.
11 listopad: Uroczyście obchodzono święto niepodległości. Na program złożyły się deklamacje, śpiewy, obrazki sceniczne, referat ucznia szkoły i naczelnika poczty p. Borowiaka. Sala była wypełniona publicznością, wójt p. Leraczyk podziękował młodzieży za przygotowanie imprezy.
1 grudzień: Zmarła uczennica klasy 1, Helena Lepsza z Obrowa na zapalenie opon mózgowych.
2 grudzień: Rozpoczęto dożywianie 200 dzieci ze szkoły w Obrzycku.
23 grudnia: Rozpoczęły się wakacje zimowe, które trwały do 9 stycznia.
30 grudzień: Staraniem komitetu dożywiania urządzono gwiazdkę dla ubogich dzieci tutejszej szkoły (brało udział 260 dzieci). Dzieci uraczono kawą i plackiem, oraz obdarzono przyborami. W czasie gwiazdki atmosfera była bardzo przyjemna. Harcerze zaś zorganizowali na sali p. Króla jasełka. Dochód z jasełek przeznaczono na wypoczynek letni harcerzy

1938 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
11 stycznia:  Zmarł nauczyciel tutejszej szkoły pan Józef Witkowiak. Cała szkoła okryła się żałobą. Spełniał Obowiązki sumiennie i gorliwie, był dobrym i uczynnym kolegą – przyjacielem.
20 stycznia: Pani Drecka i Jasiewiczowa przebywały na leczeniu.
15 marca: Pan Krzywoszyński- nauczyciel zdał egzamin praktyczny z wynikiem dobrym.
16 marca: Odbył się w tym dniu  „Teatr Pacynek” dla dzieci szkolnych z Obrzycka, Piotrowa i Słopanowa. Teatrzyk lalek wywarł na dzieciach wielkie wrażenie, po raz pierwszy uczestniczyły w podobnym przedstawieniu.
2 kwietnia: Zarząd gminny w Obrzycku przejął księgowość i kasowość szkolną od miejscowej Rady Szkolnej.
6-9 kwietnia: Odbywały się zapisy do szkoły powszechnej ogółem zapisało się 56 dzieci siedmioletnich.
13-21 kwietnia: Ferie wielkanocne.
30 kwietnia: ‘’Dzień Lasu” w celach wychowawczych i poznawczych odbyły się wycieczki do okolicznych lasów.
3 maj: Rocznica ustanowienia konstytucji. Po nabożeństwie ruszył pochód z muzyką po ulicach, następnie odbyła się na Sali pana Króla akademia dla młodzieży i rodziców, na program akademii złożyły się przemówienia, śpiewy, deklamacje, obrazek sceniczny „Racławice” i tańce dzieci jedynym zgrzytem było wystąpienie  prezesa Koła J.N., który wznosił okrzyki w duchu partyjnym  i polecił śpiewać pieśń partyjną. Było to dysonansem w podniosłej atmosferze obchodowej.
12 czerwca: Odbyło się zebranie gminnej komisji stypendialnej, na którym przyznano stypendium  3 uczniom, po 100 zł.
21 czerwca: Zakończenie roku szkolnego i Dzień Dziecka odbyło się na strzelnicy Bractwa Kurkowego. Po nabożeństwie pochód  uformowany przez dzieci z orkiestrą na czele przeszedł na strzelnicę. Tam  odbyły się występy dzieci i śniadanie, dzieci otrzymały również zeszyty a biedne fartuszki. Uroczystość zakończono okolicznościowym przemówieniem księdza proboszcza i rozdaniem świadectw. Ogółem szkołę opuściło 71 uczniów, w tym ukończyło klasę siódmą 28 uczniów.
2-27 lipca: Najbiedniejsze dzieci (56 osób) przebywały na miejscowej półkolonii letniej urządzonej w szkole przy Placu Lipowym. Podkreślić należy starania w tym kierunku miejscowego wójta. Ogółem wydano na półkolonie 1190 złoty. W lipcu i sierpniu w szkole przy ulicy Raczyńskich mieściły się kolonie dla dzieci z Szamotuł. W kolonii brało udział dziesięcioro dzieci z Obrzycka i Zielonej Góry.
W czasie wakacji przeprowadzono konserwacje i reperacje budynków szkolnych w Obrzycku, przy Placu Lipowym i w Zielonejgórze.
5 września: Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego poprzedzone nabożeństwem w kościele.
Dzieci wraz z wychowawcami spotkały się w klasach w celach organizacyjnych. Liczba uczniów w szkole wynosiła 441, a zajęcia odbywały się w budynku przy placu Lipowym – 3 sale, przy ulicy Raczyńskich 2 sale i w Zielonejgórze dwie sale.
19 września: Do szkoły w Obrzycku przybywa nowy nauczyciel pan Władysław Wawrzyniak.
Odbyła się wycieczka gimnastyczna uczniów klas IV-VII. Biwakowano na polanie leśnej nad Wartą.
2-10 października: Tydzień Szkół Powszechnych – zorganizowano pochód propagandowy dzieci, niesiono transparenty nawołującymi do ofiar na rzecz rozbudowy szkoły w Obrzycku.
W czasie nabożeństwa ks. Proboszcz zachęcał parafian do ofiarności na ten cel.
Zebrano 148 złoty i 61 groszy.
11 listopada: Obchody Święta Niepodległości uczczono w tym roku podniośle i uroczyście.
Po nabożeństwie odbyła się akademia na sali p. Króla. Sala była szczelnie wypełniona publicznością. Zebrano z wolnych datków 7 zł 26 groszy z czego 2 złote uiszczono za salę, a resztę przeznaczono na zakup książek do biblioteki szkolnej.
27 listopada: Na sali p. Króla odbyła się wieczornica oświatowa z racji „Miesiąca Propagandy Książki”. Na program złożył się skromny obchód rocznicy powstania Listopadowego, recytacje z trylogii Sienkiewicza i wierszy M. Konopnickiej.
Dyskutowano nad projektem utworzenia biblioteki publicznej, która byłaby własnością Obrzycka. Planowano urządzenie zbiórki książek po domach, a także przeznaczono subwencje z gminy na zakup beletrystyki.
18 grudnia: Szkolna drużyna harcerska urządziła imprezę jasełkową, niestety zysk uzyskany z imprezy był niższy niż w latach ubiegłych. Przeznaczono go na akcję kolonijną harcerek.
19-22 grudnia: Ze względu na panujące mrozy ograniczono ilość godzin lekcyjnych.
Rozdanie świadectw i urządzenie dla dzieci dożywiania w tutejszej szkole.
Tradycyjną „gwiazdkę” staraniem sekcji pomocy dzieciom i miejscowej opieki rodzicielskiej otrzymały potrzebujące dzieci (kawę, bułki, kiełbasę, słodycze i podręczniki). Była również choinka i odśpiewano kilka kolęd.

1939 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
18 lutego: Śmierć Ojca Św. Piusa XI. Wszystkie dzieci szkolne uczestniczyły w nabożeństwie żałobnym oraz wysłuchały audycji radiowej poświęconej pamięci zmarłego Ojca Świętego, przemawiał do młodzieży z całej Polski ksiądz biskup Tomczak z Łodzi.
21 lutego: Rozpoczęły się wykłady na Uniwersytecie Powszechnym.
2 marca: Dokonano wyboru nowego papieża, głową kościoła został kardynał Pacelli, który przybrał imię Piusa XII.
5-13 marca: Ferie wielkanocne
3 maja: Z okazji święta narodowego urządzono uroczysty poranek szkolny. Młodzież uczestniczyła w nabożeństwie.
10 czerwca: Szkoła urządziła całodniową wycieczkę z biwakowaniem.
19 czerwca: Klasa VII urządziła całodzienną wycieczkę krajoznawczą do Wronek. Zwiedzano mączkarnie, więzienie i klasztor.
21 czerwca: Zakończenie roku szkolnego 1938/39.
Po zakończeniu mszy św. i okolicznościowego przemówienia ks. Proboszcza. Młodzież udała się na salę p. Króla, gdzie po przemówieniach deklamacjach i śpiewach nastąpiło rozdanie świadectw. Szkołę ukończyło:
klasa VII – 23 uczniów (13 chłopców i 10 dziewcząt),
obowiązek szkolny wypełniało 46 uczniów, łącznie opuściło szkołę 69 uczniów.
Nie planowano żadnych remontów w czasie wakacji.
01 września: Początek drugiej wojny światowej. Przed południem saperzy podjęli przygotowania do wysadzenia drewnianego mostu na Warcie. Pomiędzy godz. 12,a 13 pojawiły się pierwsze samoloty niemieckie nad Obrzyckiem, z których zrzucono bomby na most kolejowy na Samie. Wśród ludności zapanował popłoch i rozpoczęła się ucieczka w kierunku wschodnim. Pomiędzy 14, a 15 saperzy wysadzili most na Warcie, na Samie oraz most w Stobnicy. W czasie pierwszych dni powtarzały się naloty samolotów nieprzyjacielskich. Władzę polskie opuściły Obrzycko, a miejscowi członkowie partii hitlerowskiej rozpoczęli swoją działalność. Urzędnik Ordynacji Raczyńskich Reinhard Steinke przejął władzę burmistrza, a kierownik młyna Bruno Fischer ujawnił się jako kierownik miejscowych oddziałów SS, SA i NSDAP.
5 września: Oddział wojska niemieckiego wkroczył od strony Zielonejgóry i przeprawił się łodziami przez Wartę – owacyjnie witany przez członków partii i mniejszość niemiecką.
W domach niemieckich pojawiły się chorągwie ze swastyką. Wprowadzono dla ludności polskiej nakaz mówienia po niemiecku na ulicach i w miejscach publicznych, następowała konfiskata mienia towarzystw i organizacji społecznych, zajęto budynki szkolne na kwatery dla wojska, niszczono inwentarz szkolny, biblioteki, pomoce naukowe i akta szkolne.
Pozbawiono dzieci polskie szkoły i możliwości uczenia się.
Powoli mieszkańcy powracali z ucieczki, jako pierwszy wrócił nauczyciel Jan Perz (autor części kroniki o wojnie).
W następnych dniach odbyło się publiczne zebranie ludności polskiej na rynku, gdzie komendant niemiecki poinformował o postanowieniach władzy wojskowej. Ogłosił czasowe branie 20 zakładników, których przetrzymywano przez kilka tygodni w lokalu Józefa Strojnego, konfiskatę i zajmowanie polskiego mienia, rewizję i poszukiwanie osób podejrzanych i nielojalnych, aresztowania, obławy, zaprowadzenie godziny policyjnej, prowokacje i szykany Polaków.
15 września: Rozpoczęcie prac przy odbudowie mostu na Warcie i Samie.
Październik: Odbyło się zebranie nauczycieli szkół obrzyckich z władzami niemieckimi. Nauczyciele poddani byli przesłuchaniu, zabroniono im wszelkich działań na rzecz szkolnictwa polskiego. Nauczyciele nie mogli podjąć pracy, ani wyjechać, dopiero po pewnym czasie pozwolono niektórym na wyjazd, a inni podjęli pracę fizycznę.
17 października: Zmarł ks. proboszcz Dziubiński. Zmarły pracował w Obrzycku od 1 kwietnia 1924 roku. Gorliwy kapłan, kaznodzieja, oficer wojska polskiego, prawy polak patriota, dobry organizator, niestrudzony pracownik społeczny i dobroczyńca. Był powszechnie lubianym i poważanym.
21 października: Pogrzeb ks. Dziubińskiego. Niemcy czynili trudności przy uroczystościach pogrzebowych. Po raz ostatni żegnały go dzwony, które jego staraniem powstały kilka lat wcześniej. W tym samym czasie zakazano głoszenia kazań w języku polskim. Na bramach kościoła umieszczono tablicę z napisem „Polnische Kirche”. Tablica wisiała do końca okupacji.
Listopad: W połowie listopada ukończono budowę mostu na Warcie. Niemcy nakazali z tej okazji udekorować wszystkie domy, na rynku przy ulicy Kuźnice ustawiono mównice, z której przemawiał Greiser oraz gen. Milch, który wygłosił nie szczędząc słów pogardy dla Polaków przemówienie. Na dzień otwarcia mostu sprowadzono z okolicy Niemców.
Po obu stronach mostu umieszczono tablice propagandowe.
W drugiej połowie listopada usunięto w całej okolicy krzyże przydrożne. Niemcy napadali na Polaków na drogach i ulicach, rozpoczęło się bicie, szykany i prowokacja. Na ulicach pojawiły się oddziały Hitlerjugend. Nastąpiły ograniczenia żywnościowe dla Polaków, w sklepach pojawiły się napisy niemieckie: „Sklep tylko dla Niemców, tu mówimy tylko po niemiecku”.
3 grudnia:  Pierwsza bramka – Z Obrzycka i Zielonejgóry wysiedlono 18 rodzin, pozwolono im tylko zabrać bagaż ręczny i wszystkich zawieziono do więzienia we Wronkach, a stamtąd do Jędrzejewa. Dobytek tych rodzin został rozkradziony przez Niemców. Równocześnie rozpoczęło się rugowanie Polaków z mieszkań i przenoszenie ich do mieszkań gorszych.
Nikt nie wiedział kiedy zostanie przesiedlony i każda rodzina miała uszykowany bagaż w razie wysiedlenia.
Zima 1939/40: Od połowy grudnia do marca panowała sroga zima. Mrozy dochodziły do -35 stopni Celcjusza. Ziemię pokryła 0.5 metrowa warstwa śniegu. Powszechnie odczuwano brak opału drewna i węgla. Niemcy zaopatrywani byli w pierwszej kolejności, węgiel dostarczano im do mieszkań. Polacy zaś otrzymywali niewielką ilość opału, po którą musieli stać w kolejce na dworcu kolejowym. Rozebrano cmentarz żydowski i przebudowano synagogę.
Marzec rok 1940: Wysiedlenie rodzin polskich z Obrzycka i Zielonejgóry i wywiezienie ich do więzienia we Wronkach, a później do obozu w Poznaniu.
19 marca: Wysoki stan wody w Warcie spowodowany topnieniem śniegu spowodował zatory i zerwanie środkowego przęsła mostu. Wśród Niemców zapanowało przygnębienie, a wśród Polaków ujawniło się zadowolenie i szeptano sobie w zaufaniu: „Św. Józef cieśla nie mógł ścierpieć niemieckiej partackiej roboty”. Komunikacja między Obrzyckiem i Zielonągórą odbywała się łodziami, a później promem.
      Okupanci zajęli aptekę. Właściciela p. Józefa Deplewskiego wysiedlono, ale pozostawiono w Obrzycku. Traumatyczne przeżycia doprowadziły do śmierci p. Deplewskiego. Aptekę przejął przybyły z Rygii Niemiec Aleksander Gelsen. Był to fanatyczny wróg i gnębiciel ludności polskiej. Bezprawnie usuwał Polaków z ich mieszkań. Był sędzią i wykonawcą w jednej osobie. Polacy nazywali go „Rekin”. Z czasem znienawidzili go sami Niemcy. Celem szerzenia propagandy niemieckiej umieścił przed apteką głośnik i urządzał słuchowiska dla Polaków (Polacy nie posiadali odbiorników radiowych). Słuchowiska przetrwały przez cały czas okupacji i skończyły się 18 stycznia 1945 roku, gdy Gelsen uciekł do Rzeszy.
Maj rok 1940: Oddział techniczny wojska niemieckiego rozpoczął odbudowę zerwanego mostu. Prace trwały tylko przez miesiąc maj.
   W nocy internowano kilku obywateli z Obrzycka. Przewieziono ich do więzienia we Wronkach, a później do obozu koncentracyjnego w Dachau.
Czerwiec rok 1940: Podjęto dalszą pracę przy odbudowie mostu. Oprócz Niemców pracowali Polacy między innymi dwóch nauczycieli tutejszej szkoły: panowie Kotlarek i Perz. Pracę trwały do miesiąca sierpnia, kiedy to kierownik budowy Mayer dokonał otwarcia mostu dziękując Polakom za pomoc i obiecując przyzwoite traktowanie po ukończeniu wojny i zupełnym zwycięstwie Niemców.
       Z polecenia władzy okupacyjnej rozebrano i usunięto z placu Kościuszki pomnik Serca Jezusowego, który postawiony był staraniem ks. Dziubińskiego ze składek całej parafii w 1927 roku. Rozbiórkę musieli wykonać miejscowi Polacy. Figurę przeniesiono do kościoła katolickiego, a pięknie rzeźbiony cokół z rozkazu Niemców zużyto do budowy mostu na Samie.
      W miesiącach letnich przebudowano miejscową synagogę i zamieniono ją na salę zebrań  i ośrodek życia kulturalnego, z którego na zawsze miała promieniować kultura niemiecka. Nadano mu nazwę „Deutsches Haus” – pracę wykonywali Polacy.
Burzono i rozbierano cmentarz żydowski przy ul. Stawnej. Cegłę z otaczającego muru sprzedano, a nagrobki potłuczono na kostkę, której użyto do obramowania chodników.
Wrzesień, październik, listopad 1940: Wysiedlono polskich rolników i właścicieli nieruchomości, a na ich miejscu osiedlano Niemców bałtyckich. Wzmógł się terror i maltretowanie bezbronnej jedności polskiej (aresztowania, napady na drogach, ulicach, bicie, okradanie). Polacy zostali pozbawieni wszelkich praw bezpieczeństwa i obrony.

1941 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
Styczeń: Władzę administracyjną w Obrzycku objął komisarz May – gorliwy krzewiciel rasizmu i fanatyczny wróg i tępiciel polskości, urzędnik, rolnik i budowniczy w jednej osobie.
Cechowała go fanatyczna przedsiębiorczość budowlana wykonywana przymusowo za nędzne wynagrodzenie przez Polaków pod kierownictwem inżyniera Gielewskiego. W tym czasie przeprowadzono, względnie wykonano roboty publiczne: Budowano łaźnię publiczną nad Wartą, położono nowe chodniki wzdłuż wszystkich ulic, przebrukowano rynek, przeprowadzono sieć elektryczną do Zielonejgóry, wybudowano wiadukt i most na drodze publicznej do Obrowa.
29 kwietnia: W nocy SS i policja zabrała 150 osób z Obrzycka i Zielonejgóry (w tym nauczyciela Franciszka Świątka). Zgromadzili ich na salce pana Gomuńskiego przy Placu Lipowym skąd przewieziono ich do Szamotuł, a później do Łodzi. Pozostałych mieszkańców pozbawiano wszelkiego mienia ruchomego i nieruchomego, zabierano ich do Rzeszy do prac przymusowych, wcielano do organizacji wojskowych, nie szczędzono kobiet i dzieci.
          Największe rozwydrzenie i nienawiść do wszystkiego co polskie szerzyło się ze strony niemieckiej organizacji młodzieżowej Hitlerjugend. Do tej organizacji musiał należeć każdy chłopiec i każda dziewczyna. Członkowie tej organizacji w stosunku do Polaków mieli zupełną swobodę działania. Napadali na ulicach i na drogach na przechodniów, bili ich i okradali, maltretowali dzieci polskie, które bały się wychodzić na ulicę. Wszelkie nadużycia i gwałty popełnione przez nich na Polakach uchodziły im bezkarnie. Uderzenie przez Polaka członka Hitlerjugend karane było śmiercią, a zażalenia niedopuszczalne.
6 października: W poniedziałek o godz. 7:30 na probostwie pojawili się gestapowcy i internowali księdza administratora Aloizego Viole, zostawili mu 15 minut na przygotowanie się do podróży i wywieźli go do Poznania, a później do obozu koncentracyjnego w Dachau.
Tego samego dnia miejscowa policja pod dowództwem Tiehle i p.Kleibera przystąpili do plądrowania probostwa. Gestapowcy splądrowani kościół zabierając cenne naczynia i zabytki i wywieźli je w niewiadomym kierunku. Paramenta i bieliznę kościelną odstawiono do miejscowej składnicy szmat. Tego dnia kościół został zamknięty a w roku 1943 urządzono w nim magazyn nasion rolniczych, które przechowywano do końca okupacji. Ostatnia msza w kościele odprawiona została 6 października o godz. 7 rano przez księdza proboszcza Sulkiewicza (emerytowanego proboszcza tutejszej parafii). Dzięki tej okoliczności i zapobiegliwości ks. Jana Zabajskiego został ukryty i ocalony cenny kielich mszalny. Dom  i park probostwa Niemcy zamienili na ochronkę dla dzieci niemieckich.
Germanizacja dzieci polskich:
Z początkiem wiosny 1941 r. zaprowadzono naukę szkolną dla dzieci polskich w wieku od 8 do 14 lat z Obrzycka i z Zielonejgóry. Utworzona dla nich szkołę w budynku szkolnym przy kościele katolickim. Na nauczycielki powołano dwie miejscowe Niemki, bez żadnego przygotowania pedagogicznego. Dzieci uczyły się po niemiecku: mówić, czytać i pisać. Poziom szkoły był bardzo niski. Dzieci polskie zatrudniano przy sadzeniu drzew i krzewów wiosną i jesienią, zbieraniem starego żelaza, w lecie tępieniem chwastów w ogrodach i na polach. Bardzo często urządzano wycieczki do lasów celem zbierania jagód i grzybów. Celem nauczania było przyswojenie młodzieży polskiej minimalnych, elementarnych wiadomości potrzebnym przyszłym robotnikom.

1942 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
20-24 czerwca: Zdjęcie dzwonów z wież kościoła katolickiego i dwa dzwony z wieży kościoła ewangelickiego.
25 czerwca: Wywiezienie dzwonów do Szamotuł a stamtąd w niewiadomym kierunku.
Druga połowa 1942 roku
Kładziono chodniki, brukowano rynek, budowano nadbrzeże nad Wartą i wiadukt na drodze do Obrowa.
 

1943 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
Do Obrzycka przybywało coraz więcej Niemców, coraz intensywniej wysiedlano Polaków z mieszkań, Wierni zupełnie byli pozbawieni opieki duchownej, dla umierających pogrzeby odbywały się bez krzyża i bez ceremonii. Jesienią tego roku aresztowano księdza w Połajewie, przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Żabikowie, gdzie zginął  śmiercią męczeńską. Otwarty został tylko kościół w  Otorowie. Latem tego roku rozpoczęto budowę wielkiej betoniarni na roli szkolnej naprzeciw dworca kolejowego, a jesienią wybudowano linie wysokiego napięcia i rozpoczęto zasilanie miejskiej elektrowni energią elektryczną z Poznania.

1944 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
Wiosną wybudowano osiedle przy ulicy Wronieckiej, domki były przeznaczone dla Niemców z Berlina i innych miast Rzeszy. Obok dworca kolejowego wybudowano szereg dużych baraków, w których zmagazynowano wielkie ilości materiałów wojennych (sprzęt saperski). W sierpniu rozpoczęto budowę wielkich hal fabrycznych w lesie w pobliżu stacji kolejowej Brączewo. Do budowy oprócz setek robotników i rzemieślników zatrudniono także kobiety, po kilku tygodniach budowa została zakończona. Jesienią w halach tych montowano różne maszyny do wyrobu uzbrojenia i amunicji. Zbudowano baraki przeznaczone na pomieszczenia robotników, kotłownie, zakładano wodociągi, kanalizację i siec elektryczną Niemcy nie mogli jednak wykończyć i uruchomić tych zakładów ; odeszli pozostawiając duże ilości cennych materiałów. Z początkiem jesieni w lasach po prawym brzegu Warty pojawili się partyzanci, byli prawdopodobnie pochodzenia rosyjskiego.
Przyłączali się do nich Polacy. Wiadomości z frontów, a szczególnie chwilowy spokój na froncie wschodnim, zapowiadał przygotowania wielkiego natarcia. Masowo pobierano ludzi do budowy okopów. Zawieziono ich za Oborniki i nad Noteć. Budowali tam zapory dla czołgów, rowy strzeleckie i umocnienia polowe. Po ukończeniu tych robót, część z tych ludzi zwolniono, jednak większość została przewieziona w okolice Płocka skąd powracali przeważnie pieszo za wojskami radzieckimi. Mężczyźni, którzy pozostali na miejscu zostali wezwani do budowy okopów obronnych na terenie gminy. W grudniu prace zawieszono z powodu mrozów. Z czasem do pracy wezwano także polskie kobiety. Kobiety niemieckie nie musiały pracować.

1945 r. najważniejsze wydarzenia z życia szkoły:
Wśród Niemców zamieszkałych w Obrzycku panował wielki niepokój. Armia czerwona błyskawicznie posuwała się na zachód. Dla uspokojenia szerzono propagandę, że postępy armii czerwonej mają tylko znaczenie lokalne i zostaną z całą pewnością powstrzymane na przygotowanych liniach obronnych. Miejscowa organizacja partyjna (Orfsgruppe) miała dnia 20 stycznia w godzinach popołudniowych swoje ostatnie zebranie. Nigdy nie zostało ujawnione, nad czym radzono tego dnia, najprawdopodobniej nad sprawą ewakuacji.
18 stycznia: Do Obrzycka przywieziono cały pociąg uchodźców (około 700 Niemców) z Kutna i okolic Łodzi celem ulokowania ich w tutejszej gminie. Większość owych uchodźców została w Obrzycku tylko dwa dni.
20 stycznia wieczorem o godzinie 20 zarząd partii wydał rozkaz ludności niemieckiej zamieszkałej na terenie gminy do ewakuacji. Straż pożarna przejęła od tego wieczoru funkcję utrzymania porządku publicznego. Załadowany pociąg i zgromadzeni na dworcu uchodźcy pozostali na dworcu wśród ostrego mrozu do następnego dnia oczekując rozkazu wyjazdu.
Ostatni pociąg niemiecki z uchodźcami wyjechał dnia 21.01 o godzinie 11, a pozostali Niemcy, udali się pieszo torem kolejowym w kierunku Wronek. Kolumna wozów ewakuacyjnych z gminy Obrzycko wyjechała w nocy w kierunku Ostroroga. Na miejscu pozostał jeszcze zarząd partii i policja, oraz znaczna ilość Niemców, którzy zrezygnowali z ewakuacji.
22 stycznia: W nocy pomiędzy godz. 1-2 oddział wojsk niemieckich wysadził w powietrze drewniany most na Warcie, most kolejowy w Stobnicy. Oddział ten podpalił też wielkie magazyny broni, które stały przy dworcu. Spalono też stodołę ze sprzętem wojennym i wytwórnie min znajdującą się w lesie koło Słopanowa. O godzinie 3 zarząd miejscowej komórki opuścił Obrzycko. Odjechali samochodem do Frankfurtu. Od wschodu dochodziły coraz wyraźniejsze odgłosy zbliżającego się frontu.
23 stycznia: Pierwsze ogłoszenie w j. polskim wzywające mieszkańców na zebranie publiczne. Tego dnia odbyło się też pierwsze publiczne zebranie na rynku przed apteką, pierwsze przemówienie wolnościowe nawołujące obywateli do zachowania porządku i spokoju, wygłoszone przez Dr. Edmunda Kruppika (miejscowy lekarz). Potem odśpiewano „Boże coś Polskę”… (po raz pierwszy od początku okupacji).
Tego samego dnia wieczorem pomiędzy godziną 22, a 23 zmotoryzowana czołówka wojsk radzieckich weszła do Zielonejgóry drogą od strony Stobnica.
25 stycznia: O świcie przybył od strony Brączewa patrol niemiecki (trzech żołnierzy) spotkał się na Placu Lipowym z patrolem żołnierzy radzieckich. W wyniku tego spotkania trzej żołnierze niemieccy polegli. Od tego dnia prawie do połowy lutego po lasach położonych na wschód od Obrzycka wałęsali się rozbitkowie armii niemieckiej. Usiłowali przedostać się na prawy brzeg Warty, jednak tropiły i ścigały ich już uzbrojone i zorganizowane patrole milicji obywatelskiej.
28 stycznia: Tymczasowy komitet obywatelski wydał rozkaz wywieszenia chorągwi polskich. Chorągwie te wisiały przez cały tydzień. Wywiezieni przez Niemców na roboty Polacy powoli wracali do swoich domów. Poszkodowani poszukiwali swego rozkradzionego (przez Niemców) mienia. Męty społeczne wykorzystywały wyjątkową okazję do przywłaszczenia sobie mienia pozostawionego przez Niemców.
7 lutego: Do Obrzycka przybył delegat wojska radzieckiego, kapitan Chłystun mianowany jako komendant wojenny dla gminy. Na jego polecenie zwołano zebranie czołowych przedstawicieli wszystkich gromad na godz. 12 do lokalu urzędu gminnego. Celem zebrania było zorganizowanie władzy administracyjnej gminy, otwarcie kościoła i szkół, mianowanie tymczasowego zarządu gminnego i przyjęcie do wiadomości instrukcji komendanta wojennego dotyczącej stosunku władzy administracyjnej do wojskowych władz radzieckich, oraz omówienie praw dotyczących bezpieczeństwa i porządku publicznego. Komendant wojenny przemawiał w języku rosyjskim. Od tego dnia kom. wojenny zamieszkał w domu Rynek 6.
8 lutego: Rozpoczęto prace nad opróżnianiem i uporządkowaniem kościoła katolickiego. Do pracy zgłosiła się dobrowolnie większa ilość obywateli Obrzycka. Tego dnia zostało opublikowanie w Obrzycku i Zielonejgórze ogłoszenie informujące o zapisach szkolnych na  dzień 9.02.45r. i o otwarciu szkoły w Obrzycku i Zielonejgórze dnia 12.02.45r. Równocześnie rozpoczęto prace nad uporządkowaniem  szkoły w Obrzycku przy Placu Lipowym i w Zielonejgórze. Pracą w Obrzycku kierował nauczyciel pan Jan Perz, a w Zielonejgórze pani Maria Kubiakówna.
9 lutego: W Obrzycku i w Zielonejgórze odbyły się pierwsze zapisy do szkoły roczników 1931-37. Zapisano dzieci z Obrzycka, Zielonejgóry, Obrowa i Zamku. Razem zapisano 334 uczniów, w tym 166 chłopców i 168 dziewcząt. Do szkoły w Zielonejgórze przyjęto dzieci z Piotrowa, gdyż tam nie było nauczyciela – razem 44 dzieci (16 chłopców i 28 dziewczyn).
Ogółem przyjęto do nowo zorganizowanej szkoły polskiej 378 uczniów. Stan szkół po odejściu okupantów przedstawiał się bardzo ubogo. Z siedmiu urządzonych izb szkolnych tylko 3 nadawały się do użytku – dwie w Obrzycku i jedna w Zielonejgórze. Na inwentarz szkolny składało się: 70 ławek szkolnych, 3 stoły, 2 szafy i 4 tablice. Urządzenie szkolne z 3 klas w szkole przy ul. Kościelnej zostało zupełnie zniszczone. W klasach tych przebywali jeszcze przez kilka tygodni uchodźcy niemieccy ze wschodnich terenów. Kancelaria szkolna wraz z aktami szkolnymi, biblioteką nauczycielską i uczniowską została zniszczona, zaginęły prawie wszystkie nagromadzone pomoce naukowe. Straty szkolne zastąpiono częściowo przejęciem opuszczonej prywatnej szkoły niemieckiej przy ul. Strzeleckiej 13.
11 lutego: Otwarcie kościoła katolickiego. W ciągu trzech dni został gruntownie uprzątnięty, i uporządkowany – ustawiono ławki, przyozdobiono kwiatami, na ołtarzach ustawiono świeczniki z ofiarowanymi przez parafię świecami. Nakryto ołtarz obrusami, a stopnie wielkiego ołtarza nakryto wielkimi dywanami. Przyniesiono bieliznę kościelną i niektóre uratowane szaty liturgiczne. Już od rana parafianie gromadzili się w odświętnie przystrojonym kościele. Jednakże z powodu odwilży i kry na Warcie nie mogli przybyć parafianie z wiosek położonych na prawym brzegu Warty. Księdza proboszcza Sulkiewicza (w czasie okupacji mieszkał w Zielonejgórze) przewieziono drogą okrężną przez Stobnicę, przeprawiono przez uszkodzony most w Brączewie i stąd do Obrzycka. O godzinie 10:30 rozpoczęła się msza. Mszę świętą odprawiał ks. Sulkiewicz, który stanął przy ołtarzu po upływie 3 lat, 4 miesięcy i 3 dni, na organach grał nauczyciel Roman Markowiak ze Słopanowa. Parafianie dziękowali bogu za łaskę przetrwania okupacji i doczekania wolności. Na nabożeństwie był obecny komendant wojenny, kapitan Chłyston.
12 lutego: Rano o godzinie 9 dzieci szkolne z Obrzycka wraz z nauczycielami wzięły udział w mszy świętej w kościele. Po nabożeństwie dzieci z wychowawcami, księdzem i rodzicami przeszły w pochodzie po placu lipowym. Ks. Sulkiewicz dokonał poświęcenia szkoły, a potem uczniowie wraz z rodzicami weszli do klas. W uroczystości otwarcia szkoły brali udział komendant wojenny Chłyston i wójt Leraczyk. Przemówienia  na otwarciu szkoły wygłosili ks. Sulkiewicz i dyrektor szkoły pan Jan Perz. Wyraził on nadzieje, że wszyscy podejmą się z zapałem pracy i szybko nadrobią zaległości z okupacji. Rodziców zaś zachęcił do współdziałania nad wychowaniem młodzieży. Otwarcie szkoły odbyło się w tej samej klasie, w której w 39 roku gestapo zebrało ówczesne grono nauczycielskie i sprawdzało lojalność nauczycieli względem okupanta. Równocześnie odbyło się otwarcie szkoły w Zielonejgórze, którego dokonała p. Maria Kubiakówna. Po zakończeniu uroczystości otwarcia szkoły nauczyciele dokonali podziału na oddziały – w Obrzycku 4 oddziały, w Zielonejgórze 2. Pierwszymi nauczycielami, którzy rozpoczęli prace byli: Jan Perz, Stefan Kosicki, Marian Szczęsny, Kazimiera Wikowa, Maria Kubiakówna i Jadwiga Kubiakówna. Odbył się pierwszy koncert zespołu muzycznego na Sali domu ludowego w Obrzycku. Przybył też pierwszy oddział wojska polskiego do Obrzycka, a prace w szkole rozpoczęła pani Maria Sobczakowa.
29 marca – 3 kwietnia: Pierwsze powojenne wakacje wielkanocne przeżyła młodzież i wychowawcy w naprężeniu wojennym wsłuchując się w odgłosy walki i wieści dochodzące z zachodu.
1 maja: Prace w tutejszej szkole rozpoczął pan Teodor Lejmanowicz.
Szkoła wzięła udział w obchodzie „Święta Robotnika” na nabożeństwie w kościele, w pochodzie po ulicach i w obchodzie na rynku. Przemówienia wygłosili major wojska radzieckiego i przedstawiciele władzy samorządowej, urzędów państwowych i robotników. Obchód zakończono odśpiewaniem Roty.
3 maja: Bardzo uroczyście obchodzono pierwszą po okupacji rocznice ustanowienia konstytucji 3 maja. Z rynku o godz 9:30 wyruszył w stronę kościoła pochód z orkiestrą.
Po nabożeństwie na rynku odbyły się właściwe uroczystości. Wójt gminy Obrzycko p. Suberlak Stefan powitał zebranych mieszkańców Obrzycka. Przemawiali również Białkowski Stefan, przedstawiciel Samopomocy Chłopskiej, Bennig Ignacy, przedstawiciel organizacji robotniczych oraz komendant Milicji Obywatelskiej, Stróżyński Franciszek. Po przemówieniach dzieci szkolne wygłosiły deklamacje okolicznościowe i zakończyły program odśpiewaniem pieśni patriotycznej.
4 maja: Celem umożliwienia nauki i ukończenia szkoły młodzieży, która z powodu braku szkół z powodu okupacji uczyć się nie mogła wydano zarządzenie otwarcia osobnej szkoły dla młodzieży starszej. W tym celu utworzono w Obrzycku szkołę dla dorosłych. Zapisało się 84 uczniów z Obrzycka, Zielonejgóry, Piotrowa, Słopanowa, Kobylnik i Brączewa. Z pomocą nauczycielom z Obrzycka przybyli koledzy z okolicznych szkół: ze Słopanowa pan Roman Markowiak, ze Stobnicka Zbigniew Szatkowski i z Piotrowa Franciszek Świątek. Nauczyciele i młodzież z wielkim zapałem podjęli prace. Nauka odbywała się od maja do 20 lipca, 3 razy w tygodniu – w poniedziałki, środy i piątki od godz 14 do 20.
9 maja: Dzień zwycięstwa obchodzono w Obrzycku bardzo uroczyście. Był to dzień wolny od pracy i wszelkich zajęć. Domy udekorowane były chorągwiami i zielenią. Na rynku zebrały się tłumy, aby wyrazić radość z odniesionego zwycięstwa nad Niemcami i zakończenia wojny. Szkoła wzięła udział w nabożeństwie w kościele i w pochodzi po ulicach. Uroczystości zakończono odśpiewaniem Hymnu i Roty po czym odbyła się zabawa na rynku.
31 maja: Pierwsza po okupacji procesja Bożego Ciała. Miejscowe organizacje zorganizowały piękny obchód wianków nad Wartą.
21 – 23 czerwca: Z braku rąk do pracy administracja majętności ziemskiej z Obrowa wezwała tutejszą szkołę do pomocy przy obróbce buraków cukrowych. Szkoła wysłała 80 dzieci, które za swoją prace otrzymały po ¾ kilograma cukru.
14 lipca: Odbyło się uroczyste zakończenie roku szkolnego. Cała szkoła wzięła udział w nabożeństwie, które prowadził administrator parafii ksiądz Dolczewski.

Z kart historii szkoły Z kart historii szkoły Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły  Z kart historii szkoły
 Z kart historii szkoły